วันศุกร์ที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2556



"แม้กายจะยากจน แต่รวยน้ำใจ" 


เราเคยได้ยินคำว่า "พี่ใจหล่อมาก" ไหม ? 

แน่นอนหลายคนคงเคยพูดเล่นๆกับเพื่อน หรือคนอื่น ๆ ด้วยประโยคดังกล่าว






ครั้งหนึ่ง..ผมมีโอกาสไปทำงานอภิบาล

มีโอกาสไปพูดคุยกับชาวบ้าน

มีโอกาสแบ่งปัน รับฟัง ความทุกข์ยากต่าง ๆ ของชาวบ้าน

มีครอบครัวที่ค่อนข้างยากจนครอบครัวหนึ่ง

เขามีอาชีพ ค้าขายตามตลาดนัด




ทุกครั้งที่ผมไปเยี่ยมครอบครัวนี้ 

คำพูดแรกที่เขาจะเอ่ยออกมาจากปากก็คือ 

"บราเดอร์ครับ!!  มีอะไรให้ผมช่วยบอกผมนะ ผมยินดีช่วยเสมอ 
มีงานอะไรที่ไหนก็บอกผมนะ ผมยินดีช่วยเสมอ" 



ทุกครั้งที่ผมมาเยี่ยมครอบครัวๆนี้ ผมมีความรู้สึกว่า เขาไม่ได้ยากจนเลย เขารวยนน้ำใจ แม้กายเขาจะมีไม่มากนักเหมือนใครหลายๆคน แต่น้ำใจเขาให้กับคนทุกคน แม้แต่ญาติพี่น้อง เขาจะเป็นคนหนึ่งที่ยื่นมือเข้าไปช่วยในส่วนที่เขาสามารถช่วยได้ เขาบอกว่า

แต่ก่อน เขาไม่มีเงินมายมายเหมือนใครหลาย ๆ คน มีคนมาขอความช่วยเหลือจากเขามากมาย แม้จะเป็นญาติพี่น้อง เขายินดีช่วย และช่วยอย่างเต็มที่ด้วย รถมอเตอร์ไซ รถยนตร์ ซึ่งแต่ก่อนเคยขับไปไหนมาไหน ที่สุดเขาต้องยอมขายในส่วนเขามีนั้นเพื่อนำเงินมาเลี้ยงครอบครัว เขายอมที่เดินไปไหนมาไหนไกลๆ เงินในกระเป๋าก็เคยมีเพียงแค่ 1 บาทเท่านั้น  หมูซึ่งเคยเลี้ยงไว้หน้าบ้านก็ขาดทุนจนหมด 








คำหนึ่งที่ผมรู้สึกสะกิดใจมากๆ
 ในเวลาที่เขาพูดกับผมด้วยใบหน้าที่เปื้อนน้ำตา

ก็คือ


"ทำไม ผมช่วยเหลือคนอื่นมากมาย 
แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมามันดูเลวร้ายเหลือเกิน" 



ปัจจุบันเขาต้องดิ้นรนทำมาหากินทุกวันจนเพื่อเลี้ยงปากท้อง เลี้ยงลูกๆในครอบครัว บางมื้อก็ต้องยอมอดเพื่อให้ลูกได้มีกิน จนเขาไม่มีเวลาเข้าโบสถ์ และใช้เวลาอยู่กับการค้าขายบนถนนทุกวัน 




ที่สุดผมอยากฝากว่า..... 


 เขาไม่เคยรอเวลาให้เขาต้องมีเงินมากมายก่อน แล้วเขาจึงให้ผู้อื่น
 แต่เขาใช้ส่วนที่เขามี แม้จะมีเพียงเล็กน้อยก็ตาม
ถ้าเขาสามารถช่วยได้ เขาก็จะช่วยด้วยความเต็มใจทุกครั้ง